DUR İHTARI

Ahed Tamimi için
güneş her gün bir başka yalanı ışıtıyor
kirpikleri kırıldı gözü kamaştı şehrin
ulu kapılarında heykelden muhafızlar
ürktü bakışlarından yalın ayak sabinin
taşıdığım rüyalar çırpınıyor göğsümde
her gün aynı saatte balkonlarda çocuklar
komşumuz sarkıtıyor sepetiyle ölümü
her gün aynı saatte babalar balkonlarda
geziyor sokaklarda zalim ayakkabılar
duvarlardan korkuyor yazılı şehadetten
çakıl taşlarından ve yumruklardan gerili
korkuyor her gece tabutlardaki bakıştan
değilim bir gül yahut ve değilim bir ceset
sana sancılar buldum kollarını kesecek
kollarını kesecek bir çığlık sesi şimdi
yıkılan binaların yıkılmadan gölgesi
sessizliği bozacak bir çığlık olmamalı
kurşun sesinden fazla uzak kuş seslerinden
yığılıp bir çukura devirerek gövdemi
sığmam o çerçeveye düşmanımın baktığı
ey şehir ve ey gri kubbe
ey şehit ve ey cesur Ahed
ey Cuneydi’nin dik duran başı
ey gün ağardıkça yaklaşan zafer
ey gün battıkça yıkılan kubur
ey öfkesinden sırtı dönük çocuklar
ey dedikçe çoğalan içimdeki hınç
ey dedikçe bilenen paslı kılıçlar
ey dedikçe Allah’ım bizi güçlü kıl