HİÇ ŞİİR YAZMADIM KUDÜS’E

Benim hiç Kudüs şiirim olmadı
Çok şeyler söyledim sur içine dair
Ne atacak taşım oldu ne de sapanım
Slogandan kaçarım, çığlığım yeter
Şiirim vaat edilmiş topraklarımdır
Nerede acı varsa orasıdır vatanım
Bütün yenilgilerimi topladım
Endülüs’ten Şam’a, Hint’ten Yemen’e
Siz “Kahrolsun İsrail!” bağıradurun
Dönmez hiç şiirim Viyana kapısından
Bir baykuş ötse sarılır silahına.
Sallanan bir parmak gibiyim had bilmeyene
Bir sürü derdim oldu, acıdan eskizlerim
Çalındı, talan edildi sayılarım, sözcüklerim
Yakılmış çok türküm oldu bir askerin miğferine
Benim hiç Kudüs şiirim olmadı
Kıran kırana yaşadım Filistin’de bir baharı
Sustum ve sarıldım geç gelenin ellerine
Geç geldin ey Hattap oğlu sabaha
Geç geldin ey Selahattin geç geldin
Diviti hokkaya değdirmeden daha
Hep havada hep duada kaldı elim
Gözlerim şimdi ya hacda ya miraçta
Geç geldin ey Kudüs’ün sultanı Selim
Bir sürü savaştan çıktım, enkazda kaldım
Gizli gizli ağladım kendimi anlama duvarında
Sıktım yumruğumu dünyaya yazıldı adım
Çok kar yağdı çok bomba çok ölüm yukarıdan
Bir intikam akıp durdu bir ömür damarımda
Sevdalandım da Kudüs’e, ben hiç şiir yazmadım!