(Türkçeye Çeviren: Mustafa Sarı)
Denesin çocuk süngüyü, bırak
Bak ne soğuk kana aç keskin bıçak
Deli bir adam ışıltısı, kötü mavi
Ve ete duyulan açlıkla ince çizgi
Delikanlı kalpleri deşmeyi özleyen
Ödünç verin ona kör kurşunları ateşlesin
Ya da çinko dişler gibi kovanları verin
Kederin ve ölümün keskinliğiyle keskin
Çünkü dişleri gülmek içindir bir elmanın üstünde
Bir pençe gizlemez yumuşak parmakları gerisinde
Ve Tanrı çelik ökçe vurmayacak topuklarına
Ne de çatal boynuz kıvırcık saçları arasına
…
Wilfred Owen (1893 – 1918)
Wilfred Owen, belki de Birinci Dünya Savaşı şairleri arasında teknik açıdan en yenilikçi ve en etkili olanıdır. Dönemindeki çoğu şairin aksine Owen, üniversite eğitimi almadı. On yedi yaşına kadar Shrewsbury Teknik Okulu’na devam ettikten sonra bir bakanın alelade kalemi olarak çalıştı ancak kısa süre sonra bu görevi bırakıp Fransa’ya gitti. 1913 – 1915 yılları arasında özel dersler verdi. Bu dönemde şiir yazmaya başladı. Owen, 1915 yazında İngiltere’ye döndü ve Sanatçı Tüfekler alayına katıldı. Bu birlikte savaşırken 1917’de üç kez yaralandı ve sonunda savaştan dolayı ruhsal bir çöküntü yaşadığı için gönderildi. 1917 yazında Siegfried Sassoon’la tanıştı ve ikisi yakın arkadaş oldu. Sassoon, Owen’a edebi rehberlik yapmış ve tavsiyelerde bulunmuş olsa da Owen’ın şiiri, Sassoon’un nükteli ve hicivli tarzından farklıdır. Owen, çalışmaları hakkında şunları yazmıştır: “Benim konularım, savaş ve savaşın acımasızlığıdır. Şiirim acılarla doludur. Ancak bu ağıtların şimdiki nesil için hiçbir teselli edici yanı yoktur. Belki sonrakilere olabilir. Şairin yapabileceği tek şey uyarmaktır. Bu nedenle gerçek şairler dürüst olmalıdır.” Doğaldır ki savaşta yaşadığı acılar, Owen’ın şiirlerini olgunlaştırdı. Savaştan sağ çıksaydı, bazı eleştirmenlerin söylediği gibi, savaş sonrası yıllarda şiirin hakemi olarak T. S. Eliot ile rekabet edebilirdi. Owen, 4 Kasım 1918’de, Mütareke’nin imzalanmasından yalnızca birkaç gün önce çatışma sırasında öldürüldü. Owen’ın şiddetle karşı çıktığı bir savaşın sonuna bu kadar yaklaşılmışken ölümü, 1920’de Sassoon tarafından toplanıp yayınlanan ve tanıtılan şiirlerini daha bir dokunaklı kılıyor.
0 Tartışmaları